မင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ခဲ့တာကို ပြန်အမှတ်ရမိတယ်၊ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က တစ်ညမှာပေါ့။ မင်းက ကင်းစောင့်နေတုန်း ငါက သစ်သီးတွေ ယူလာခဲ့တယ်။
ပြီးတော့ ခင်ဗျားနဲ့တွေ့ဖို့ မုန့်စားကြတယ်။ အင်တာနက်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်တွေ့တုန်းက ကွာခြားချက်တချို့ရှိခဲ့တယ်။ လွတ်လပ်စွာနေပါ။ ခင်ဗျားက အဲဒီလိုပဲထင်ရတယ်။
လက်တွေ့မှာ ပိုပြီး အထီးကျန်ဆန်ပေမယ့် အဲဒါက ကျွန်တော့်ကို အရမ်းရိုးရှင်းတဲ့ ခံစားချက်ကို ပေးခဲ့တယ်။ မင်းက စစ်တပ်ထဲ ဝင်ပြီး တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့တာ။
အသက် ၁၇ နှစ်အရွယ်မှာ နိုင်ငံအတွက် မီးသတ်သမားဘဝကို ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး မီးသတ်သမားဘဝကို ရွေးချယ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီနှစ်ဟာ မီးသတ်သမားပြိုင်ပွဲကြီးမှာ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်တာ ၇ နှစ်မြောက်ပါ။
မီးသတ်သမားဘဝ။ မင်းငါ့ကိုပြောခဲ့တာကို မှတ်မိလား။ မင်းစစ်တပ်ထဲဝင်တုန်းက မင်းအဖေဆီ စာရေးခဲ့တယ်၊ အဲဒီမှာ ဒီလိုရေးထားတယ်။
"ဒီနေ့ မီးငြိမ်းသတ်ပြီး တကယ့်မီးသတ်သမားတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် ဒီမှာရှိနေပါပြီ။ မေမေနဲ့ဖေဖေ၊ ကောင်းသောဘဝလေး ပိုင်ဆိုင်ပါစေ။"
မင်းလုပ်နေလား။ ငါ့ကို အရမ်းလွမ်းနေလား၊ ငါ မင်းကို အရမ်းလွမ်းတယ်၊ မင်း စားဖို့ ဆန္ဒရှိရမယ်၊ မစုပါနဲ့၊ ငါ ပိုက်ဆံရှာမယ်
"မင်းအတွက်။" အသက် ၁၇ နှစ်အရွယ်မှာ မင်းဒီစကားတွေကို ပြောခဲ့တယ် "မင်းရဲ့အိပ်မက်က အရည်အချင်းပြည့်မီတဲ့ မီးသတ်သမားတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ပဲ" ပြီးတော့ အခု မင်းက ဦးဆောင်နေတယ်
တပ်ခွဲမှာ နေ့တိုင်း လေ့ကျင့်နေပြီး အောင်မြင်မှုတချို့လည်း ရရှိခဲ့ပါတယ်။
နောက်တစ်ခုအနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဇာတ်လမ်းကို ပြောပြဖို့ အချိန်ကို ဆုံမှတ်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုချင်ပါတယ်။
ကျွန်တော်တို့အတူတူရှိခဲ့တဲ့ ပထမနှစ်၊ ကျွန်တော် တတိယနှစ်မှာတုန်းက ကျွန်တော်က အရမ်းငယ်သေးတယ်၊ ပြီးတော့ မင်းက ကျွန်တော် မလုပ်ဘူးလို့ အမြဲပြောနေတယ်
မင်းက ငါ့ရဲ့ စံပြလူ မဟုတ်တဲ့အတွက် ကတိပေးပါ။ နောက် တစ်လခွဲအတွင်းမှာ မင်း ငါနဲ့ စကားပြောလိမ့်မယ်
နေ့တိုင်း၊ ပြီးတော့ မင်းရဲ့နေ့စဉ်လေ့ကျင့်မှု၊ အစားအစာ၊ ဘဝနဲ့ စည်းကမ်းအကြောင်း ငါ့ကိုပြောပြလိမ့်မယ်။ ငါပထမဆုံးလုပ်ခဲ့တဲ့အချိန်ကို ငါမှတ်မိတယ်။
အစပိုင်းမှာတော့ ငါပြောခဲ့တဲ့စကားကြောင့် မင်းမျက်ရည်ကျရတတ်တယ်။ ဘယ်သူမှ မင်းကို ဒီစကားမပြောဖူးဘူးလို့ မင်းပြောခဲ့တယ်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းက ဘယ်တုန်းကမှ ဆက်ဆံရေးမရှိခဲ့ဖူးလို့ပါ။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ငါတို့လည်း နေ့တိုင်း ရန်ဖြစ်ကြတယ်လေ၊ ငါ့ဒေါသက အရမ်းဆိုးတယ်၊ ငါ မကြာခဏ
မင်းကို အကြင်နာမဲ့ဆုံး စကားလုံးတွေနဲ့ ထွက်သွားဖို့ တောင်းဆိုပြီး မင်းနဲ့ လမ်းခွဲဖို့ ကမ်းလှမ်းခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် မင်း ဘယ်တုန်းကမှ မစဉ်းစားခဲ့ဘူး။
အခါတိုင်း လက်လျှော့ပေးပေမယ့် ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်အပေါ် အရမ်းကြင်နာပေးခဲ့တယ်။
ကျွန်တော်တို့ ဒုတိယနှစ်မှာ အတူတူနေခဲ့ပေမယ့် နောက်ဆုံးနှစ်မှာ အလုပ်အကိုင်ပြဿနာနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတော့မလို့ပါပဲ။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ၊ လူအများက ဘွဲ့နှင်းသဘင်ရာသီကို ခွဲထားတဲ့ရာသီလို့ ထင်မြင်ယူဆကြတဲ့ ပြဿနာကို ကျွန်တော် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပါတယ်။
မင်းဘယ်လိုခံစားရလဲဆိုတာ ငါမသိဘူး၊ ထွက်သွားချင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့် ငါအဲဒီအတွေးမရှိခဲ့ဘူး။ မင်းနားမှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ ငါရွေးချယ်ခဲ့တယ်
အိမ်မှာပဲ၊ ဒါပေမယ့် အဲဒီဆုံးဖြတ်ချက်က ကျွန်မဘဝကို ဖျက်ဆီးလုနီးပါးပဲ။ မိသားစုတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင် "အထူးပြု" အရည်အချင်းတွေ ရှိတယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်မ မကြိုက်ဘူး
သူတို့။ ဒါက ကျွန်မဘဝကိုတောင် ကန့်သတ်ထားတယ်၊ ဒီကာလအတွင်းမှာ ကျွန်မတို့ မကြာခဏ ရန်ဖြစ်ကြတယ်၊ မင်းမိသားစုက မရှိဘူးလို့ မင်းထင်နေတယ်
အမှားက ကျွန်တော့်အမှားပါ။ ခင်ဗျားက အကောင်းဆုံး ထိန်းထားဖို့ ကြိုးစားတယ်၊ ကျွန်တော့်ရွေးချယ်မှု မှားနေတယ်လို့ ခံစားရအောင် လုပ်တယ်။
ကျွန်တော်တို့အတူတူရှိခဲ့တဲ့ တတိယနှစ်နဲ့ ကျန်တဲ့နှစ်တွေကလည်း မကြာခဏ အိမ်မှုကိစ္စတွေ၊ ရန်ဖြစ်တာတွေ ကြောင့်ပါ။ အဲဒါက ခင်ဗျားကြောင့်ပါ။
မိဘတွေအနေနဲ့ ကျွန်တော် ဖူကျိုးကနေ ထွက်သွားပြီး ရှာမိန်မြို့ကို လာဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။
ဒီသုံးနှစ်အတွင်းမှာ ကောင်းတာတွေလည်း ရှိပါတယ်။ ကောင်းတာတွေအကြောင်း အရင်ပြောကြရအောင်။ တစ်လလောက် အချိန်ရှိတယ်။
တစ်နှစ်မှာ အားလပ်ရက်ခရီးထွက်ရင် ငါ့ကို အပြင်ထွက်စားဖို့၊ ဈေးဝယ်ဖို့၊ ရှမိန်ကိုသွားဖို့ ချိန်းဆိုပေးလိမ့်မယ်။
ဂူလန်ယူ။ ဓာတ်ပုံတွေ အများကြီးနဲ့ သုံးနှစ်ကျန်သေးတယ်။ ငါအလုပ်များနေရင် မင်း ငါ့မိဘတွေနဲ့အတူ ပင်တန်ကို လိုက်ခဲ့ပေး။
ပင်လယ်ကိုကြည့်ဖို့၊ အရသာရှိတဲ့အစားအစာတွေစားဖို့၊ နို့လက်ဖက်ရည်သောက်ဖို့။ ငါဒူးရင်းသီးကြိုက်တယ်၊ မင်းငါ့အတွက်ဝယ်ပေးလိမ့်မယ်၊ ဒါတင်မကဘူး
မင်းလိုချင်တာ ဘာမဆို။ ငါ့ကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မနာလိုခွင့်မပြုဘူးလို့ မင်းပြောခဲ့ပေမယ့် မင်းမလုပ်ခဲ့ဘူး၊ ငါကတော့ တခြားသူတွေကို မနာလိုဖြစ်နေတုန်းပဲ။ ငါ တခြားသူတွေကို မနာလိုဖြစ်မိတယ်။
မိန်းကလေးတို့၊ ကျွန်မ ရည်းစားနဲ့ ထမင်းစားလို့ရတယ်၊ ရည်းစားနဲ့ ဈေးဝယ်လို့ရတယ်၊ ရည်းစားနဲ့ ခရီးလည်း ထွက်လို့ရတယ်
ဆုံးရှုံးမှုတွေ အရမ်းများပေမယ့် မင်းက အမြဲတမ်း "ငါက တရုတ်သား၊ နောက်ဆုံးတော့ မင်းရဲ့ ရည်းစား" လို့ ပြောလေ့ရှိတယ်။ မင်းမှာ...
လေးလံသောတာဝန်ကို သင့်ပခုံးပေါ်တင်ပြီး လူတိုင်းအတွက် သင့်အိမ်ကို ချထားလိုက်ပါ။
ကျွန်တော့်စာက ဒီလိုပါ။
ချစ်လှစွာသော သင့်အတွက်- နွေရာသီလေသည် မှောင်မိုက်လှသည်။ အကာရှားရွက်တစ်ရွက်၊ ဆွဲရွက်တစ်ရွက်။
အချိန်တွေ မြန်လွန်းတယ်၊
မင်းနဲ့ ငါတွေ့တာ သုံးနှစ်ရှိပြီ။ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး။
အတိတ်က မြင်ကွင်းတွေဟာ အတိတ်ကို ပြန်ပြောင်းသတိရမိသလိုပါပဲ။
ငါတို့နှစ်ယောက် ခွဲခွာနေရပေမယ့်
မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာနေ
ဒါပေမယ့် ကံကောင်းထောက်မစွာပဲ သူတို့ လက်မလျှော့ခဲ့ကြဘူး။ တွေ့ဆုံပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။
လမ်းတစ်လျှောက် သင့်ကို ခေါ်ဆောင်သွားပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။
ပထမဆုံးအစည်းအဝေး၊ ကင်းသမားဂိတ်မှာ
အဲဒီနေ့က ကောင်းကင်က ကြည်လင်နေတယ်။
လူအုပ်ထဲမှာ မင်းရဲ့ပုံရိပ်ကို ငါရှာနေတယ်
ဒါပေမယ့် ငါမင်းရဲ့လက်ကိုကိုင်တဲ့အခါ ဒီနေ့အထိ
ကျောင်းဖွင့်ပြီးနောက်၊
မင်းက ကွမ်ကျိုးမှာ၊ ငါက ဖူကျိုးမှာ
မင်းငါ့ကိုတွေ့ချင်တယ်မလား၊
ဒါပေမယ့် ခွင့်တောင်းတာက "ခက်ခဲတဲ့အလုပ်" တစ်ခုပါ။
အခြေအနေကို အစီရင်ခံရန် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ထံ ခွင့်ယူစာရွက်ကိုင်ဆောင်ထားသည့်အခါ၊
စနစ်တကျနဲ့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းဖြစ်ဖို့ လိုအပ်သလို၊ ရင်အောက်ခြေက စိတ်လှုပ်ရှားမှုကိုလည်း ဖိနှိပ်ထားဖို့ လိုပါတယ်။
သွားရမယ့်နေရာအရေအတွက် ပြည့်သွားရင် တိုက်ပွဲအသင့်ဖြစ်ဖို့အတွက် ဒီနေ့ ကျွန်တော်တာဝန်ကျနေမှာပါ...
အလုပ်မှ အချိန်ယူခြင်းသည် "ခက်ခဲ" လာနိုင်သည်။
အစည်းအဝေးများကို "ဖုန်းဖြင့် ချက်ပြုတ်စားသောက်ခြင်း" အဖြစ်သာ ပြောင်းလဲနိုင်သည်။
"မင်း အဲဒီမှာလား။ ဒီတစ်ပတ်ကုန်မှာ ဘာလုပ်မှာလဲ။"
"ကိုယ်ကာယကြံ့ခိုင်မှု စစ်ဆေးမှု၊ ငါးကီလိုမီတာပြီးရင် ပြေးဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ။"
"ပြန်လာဖို့ ဘယ်လောက်ကြာမှာလဲ?...ဟမ်? အဲဒီလူ ဘယ်မှာလဲ?"
မကြာခဏဆိုသလို ကျွန်တော်က လေ့ကျင့်နေပြီး ခင်ဗျားက စောင့်နေတတ်တယ်။
မင်းပြောတာ အဆင်ပြေပါတယ်။
စကားလုံးတွေထဲက အကူအညီမဲ့မှုကို ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။
မင်းပြုံးပြီး ပြောတယ်-
"စစ်သားတွေကို နိုင်ငံတော်ကို လွှဲပြောင်းပေးတယ်လို့ ပြောကြတယ်၊
"ငါ ဒီနိုင်ငံက ရည်းစားကို မဖမ်းနိုင်ဘူး။"
ငါ မင်းနဲ့အတူ အချိန်တိုင်း မလိုက်နိုင်ဘူး
ငါ့ရဲ့အတွေးတွေကို လဆီကိုပဲ ပို့နိုင်တယ်
မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာခဲ့တဲ့ အချိန်တွေတုန်းက ငါတို့အတူတူ နေထိုင်ကြရအောင်။
အသေးအဖွဲကိစ္စလေးတွေကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျနေတယ်
မင်းသိပြီးရင် အဝေးကြီးကနေ ငါ့ကိုလာတွေ့လိမ့်မယ်။
ကျွန်တော့်ကို မြေအိုးဆိုင်ကို ခေါ်သွားပါ။
မြေထည်ပစ္စည်းက လူတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးပြီး စိတ်ကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေတယ်လို့ ဆိုကြပါတယ်။
ရွှံ့ကို လက်ထဲမှာကိုင်ထားတဲ့အခါ တတ်နိုင်သလောက်လုပ်ပါ။
ကျွန်တော် ရုတ်တရက် ကြွေထည်တွေကို ချစ်မိသွားတယ်။
တည်ငြိမ်၊ ဖြောင့်တန်း၊ မင်းငါ့ကိုပေးခဲ့တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေရဲ့ အနှစ်သာရတွေပဲ။
မင်းပြောတာက "ကျောက်တောင်တက်ခြင်းဟာ စိတ်နဲ့ ခွန်အားကို ထိန်းချုပ်ခြင်းပဲ။"
ဒီလုပ်ငန်းစဉ်မှာ ငြိမ်းချမ်းရေးနဲ့ စိတ်ရှည်သည်းခံမှုတွေ လိုအပ်ပါတယ်။
"အရမ်းအလျင်စလိုမလုပ်ပါနဲ့။"
မီးဖိုထဲက ထွက်လာပြီးနောက် ပန်းအိုးက မာကျောပြီး ကြွပ်ရွကာ သုံးဖက်မြင်ပုံစံဖြစ်နေတာကို ကျွန်တော် တွေ့လိုက်ရတယ်။
ကျွန်မမှာ ရှိခဲ့ဖူးသမျှထဲမှာ အပျော်ရွှင်ဆုံး အပြုံးတစ်ခု ရှိတယ်။
တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မြင်ရတာခက်တယ်၊ ခွဲခွာရတာခက်တယ်။
အချိန်တွေကုန်လွန်သွားတယ်၊ ခွဲခွာရမယ့်အချိန်ရောက်ပြီ။
တခြားသူတွေနဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ ရက်တွေကြာတယ်။
ပြီးတော့ နှစ်တွေကြာမှ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့
သင့်ရဲ့ဇွဲရှိမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။
မင်းရဲ့ ခံစားချက်လေးတွေတောင်
ငါ့ကို အရမ်းပျော်ရွှင်စေတယ်၊ အဝေးကြီး။
ဒါပေမယ့် ပြောပြချင်တဲ့ အတွေးတွေတော့ ရှိပါတယ်။
မင်းရဲ့ မျက်စောင်းတစ်ချက်တိုင်းက ငါ့နှလုံးသားကို ခုန်စေတယ်။
မင်းလျှောက်တဲ့လမ်းတိုင်းမှာ ပန်းတွေနဲ့ပြည့်နေတယ်။
ကျေးဇူးပြုပြီး မင်းရဲ့လက်ကို ငါကိုင်ထားပါရစေ၊ အချိန်အကြာကြီး သွားခွင့်ပြုပါ။
ဒါက မင်းရဲ့ အကြောင်းပြန်ချက်ပါ။
ပျားရည်:
အိပ်ပျော်နေလား။
ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှာ နွေရာသီမိုးရွာနေတယ်။
ငါ လူးလှိမ့်နေပေမယ့် ဘယ်တော့မှ အိပ်မပျော်ဘူး၊ ကြွေးမြီတင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် စိုးရိမ်ပူပန်မှုမရှိဘူး။
ဘာလို့မှန်းမသိဘူး၊ ရုတ်တရက် မင်းကို လွမ်းတယ်။
အများကြီးပြောချင်ပါတယ်၊ တကယ်ပြောချင်ပါတယ်။
ကျွန်တော်က elm သစ်ပင်တစ်ပင်ပါ၊ ဒါပေမယ့် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောနိုင်ဘူး၊ လပြည့်ဝန်းနေပြီး လလည်း ပျောက်ဆုံးနေတယ်။
မနေ့ကလိုပဲ နှုတ်ဆက်ပါတယ်။
ကျွန်တော်တို့ ဘယ်တော့တွေ့ကြမလဲ။
နောက်တစ်ခါ ဘယ်လောက်လဲ။
လွယ်လွယ်နဲ့ ကတိပေးလို့ လွယ်လွယ်နဲ့ အကောင်အထည်မပေါ်နိုင်ပါဘူး။
ကျွန်တော်က မီးသတ်သမားတစ်ယောက်မို့လို့ပါ။
မီးပြာရောင်က ကျွန်တော့်ကို တာဝန်တစ်ခုပေးခဲ့တယ်။
လူတွေက ကျွန်တော့်ကို ထောက်ပံ့ကြေးတွေ ပေးခဲ့တယ်။
လူတိုင်းရှေ့မှာတော့ တာဝန်ယူမှုနဲ့ တာဝန်ယူမှုပဲ ရွေးချယ်နိုင်မယ်
ချစ်တယ်!
ပို့စ်တင်ချိန်: ၂၀၂၂ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၁၁ ရက်
